Kurs z centrum Rumi do centrum Gdyni (15km) powinien kosztować około 40zł w dzień, 55zł w nocy i święta. Opłata początkowa za zajęcie miejsce i pierwszy kilometr wynosi około 6zł (w Trójmieście złotówkę więcej), 1 taryfa dzienna za kolejne kilometry to niewiele ponad 2zł (w Trójmieście trochę więcej), 2 taryfa nocna i świąteczna to ponad 3zł (proporcjonalnie kilkadziesiąt gorszy więcej w Trójmieście).

Większość korporacji nalicza opłaty za przekroczenie granic Trójmiasta i Małego Trójmiasta Kaszubskiego, choć pojawiają się firmy, które oferują bark granic i dużo niższe cenny na przykład 1,80 za kilometr. Ceny powinny być podobne niezależnie od tego jaką firmę wybierzemy, chyba że jest to cena niższa wynikająca z rabatów, ulg itp., albo przewoźnik niezrzeszony pod szyldem „Taxi”.

Licencję na taksówkarza zdobywa się składając podanie do Wydziału Komunikacji w Urzędzie Miasta i zatrudniając się w jednej z korporacji, które zrzeszają się w Transporcie Prywatnym. Liczba licencji jest ograniczona i może być cofnięta. W celu określenia ilości licencji zasięga się opinii organizacji, które zrzeszają taksówkarzy oraz organizacji, które chronią prawa konsumenta. Jednak nie trzeba być taksówkarzem, by przewozić pasażerów, wystarczy zaświadczenie o przewozach na użytek własny, jeśli przewozi się więcej niż 9 osób, nie można tego tylko robić w celach zarobkowych, ale kto to sprawdzi? Jeśli komuś zależy na legalności zarabiania musi posiadać certyfikat kompetencji zawodowych. Certyfikaty takie wydaje Instytut Transportu Samochodowego w Warszawie. Szkolenia i egzaminy odbywają się w całym kraju, cena waha się od 700 do 1000 zł. Należy znać zagadnienia związane z prawem przewozowym, handlowym, finansowym, kodeksem cywilnym, a także mieć wiedzę z zakresu zarządzania firmą i przepisów branżowych. Trzeba posiadać także zabezpieczenie finansowe na każdy pojazd (około 15 000 zł.). Licencja taka nie jest trwała, termin wynosi maksymalnie 50 lat, minimalnie 2 lata. Jak widać wymagania ogromne, przez co gra często nie warta świeczki. Jednak mimo trudności wiele jest osób czy firm, które zajmują się przewozem osób i nie działają pod szyldem taxi (jak chociażby „Crazy Guides” w Krakowie, konkurencja dla taxi rośnie także w Trójmieście), wyróżnia ich konkurencyjna stawka.

Niestety można natknąć się na niby taksówki, które w szyldzie mają napis „Taxi (dużymi literami), to nie jest” (drobnym druczkiem), bądź „Taki” czy inne podobnie wyglądające napisy. Owe quasi-taksówki potrafią naciągnąć na duże koszta, jednak trudno je namierzyć, należałoby poinformować władze od razu przy okazji zauważenia takiego pojazdu. Drobny druczek należy czytać – powtarza się to nam do znudzenia, zatem trzeba uważać, po prostu bądźmy czujni. Niby-taksówkarze nie mają prawa umieszczania na pojeździe oznaczeń z nazwą, adresem, telefonem przedsiębiorcy, ani lamp na dachu czy innych urządzeń technicznych. W Rumi mamy taxi: Adi, Axel, Echo, Hallo. Pamiętajmy również by po zajęciu miejsca – jak już wybierzemy odpowiednią taksówkę, która nią jest – została włączona kasa fiskalna i abyśmy otrzymali rachunek na pożegnanie, bo i w prawdziwych taksówkach zdarzają się nadużycia.

Wiadomym jest, że zawsze znajdą się tacy, którzy będą kombinować jak dorobić się w krótkim czasie, jednak jest to problem odosobniony, zależny od charakteru człowieka. To klient musi myśleć i dbać o swoje interesy – takie czasy. Prawdopodobnym jednak jest, że gdy okaże się, iż zapłacimy mniej za przewóz niż zakładaliśmy, to nie będzie nas interesować czy przewoźnik ma licencję taksówkarza, lub czy ma certyfikat kompetencji zawodowych, czy też chociażby założoną działalność gospodarczą, nie będzie nam nawet potrzebny rachunek za przejechane kilometry i do głowy nam nie przyjdzie by powiadamiać jakieś władze, jeśli okaże się, że kierowca nie posiada żadnych uprawnień.